W epoce hellenistycznej zmieniono nazwę miasta na Scytopolis, która przypuszczalnie pochodziła od chwili Scytów, którzy zatrudniali się w charakterze najemnicy. Część z nich może osiedliła się jak wojskowi weterani właśnie do wnętrza Bet Szean również w następstwie tego nastąpiła zmiana nazwy miasta. W mitologii greckiej założycielem miasta był Dionizos dodatkowo strażniczka jego dzieci, Nysa, która została właśnie w tym miejscu pochowana. Stąd miasta było uniwersalnie znane jak Nysa-Scytopolis.
Za panowania Antiocha IV (175-164 nim Chr.) Scytopolis uzyskało prawa miejskie. W tym okresie w szczególności stalowy był tu credo pogańskiego boga Dionizosa. Miasto rozbudowano w środku czasach Ptolemeusza II. W 107 p.n.e. zdobył je żydowski władca, Jan Hirkan I, zmuszając całą ludzie do obrzezania. Mieszkańcy, którzy odmówili przejścia na judaizm, musieli poniechać miasto. Ich włość zostały więc skonfiskowane[5]. Rodziny mogły otrzymać rekompensatę swoje własność po 63 p.n.e., gdy rzymski generał Pompejusz włączył miasto do Dekapolu - "dziesięciu miast" Samarii, które poprzedni centrami kultury greko-rzymskiej. Pax Romana gwarantował miastu rozwój, o czym poświadcza wspaniała system budowli wzniesionych w środku tym okresie. Rzymianie wznieśli teatr, hipodrom, cardo także inne charakterystyczne rzymskie budowle. Ciemne bloki bazaltu dostarczano z odległych o 7 km wzgórz Gilboa. Stamtąd docierała podobnie woda, z rozmysłem do wnętrza tym celu wybudowanym akweduktem. Wiele z tych budowli zostało zniszczonych wskroś trzęsienie ziemi z 363 roku[6]. W czasie powstania 66 roku żydowscy ludność miasta stanęli po stronie Rzymian. Nie uchroniło ich to jakkolwiek od czasu tragedii, która dotknęła wszystkich zamieszkujących Ziemię Świętą Żydów.
Największe lata swojej świetności miasto przeżywało w środku II w. również wewnątrz wiekach następnych. W jego pobliżu stacjonował więc VI legion rzymski. Było jednym z centrów włókienniczych cesarstwa rzymskiego. W jednym z edyktów o cenach maksymalnych cesarza Dioklecjana (284-305), tkaniny w tej okolicy wytwarzane sklasyfikowane zostały jak pierwszej jakości. Po edykcie mediolańskim do wnętrza mieście wzrosły wpływy społeczności chrześcijańskiej. Pod ostateczność IV w. Scytopolis stało się stolicą rzymskiej prowincji Palæstina Secunda.
W okresie odkąd IV do VII wieku Scytopolis wchodziło w środku zbiór Bizancjum. O wielkości wpływów chrześcijańskich najlepiej świadczy poziom kościołów wzniesionych w środku tym czasie. Pogańskie świątynie zniszczono, toż rzymskie łaźnie odnowiono. O bogactwie mieszkańców świadczą piękne zdobienia w środku licznych luksusowych willach. W VI wieku miasto osiągnęło swoją maksymalną wielkość, osiągając liczbę 40 tys. mieszkańców[7]. Do najsławniejszych obywateli Scytopolis zalicza się chrześcijańskiego historyka Cyryla Scytopolitańskiego z VI wieku. Przebywali w środku przed na wygnaniu: Euzebiusz z Vercelli i uświęcony Gaudencjusz wewnątrz czasie schizmy ariańskiej. Do upadku miasta przyczynił się wyzyskiwanie urzędników bizantyjskich, którzy doprowadzili do zapaści tutejsze wytwórczość włókiennicze.